Archive Page 2

De snoeptaart!

IMG_0195

Advertenties

verhaal

Ik ga verder. Bij het podium is er niemand meer iedereen is al lang naar huis. Ik vind het maar raar. Dan zie ik toch iemand op het podium. Ik ga naar hem toe ik vraag aan hem of hij me kan helpen en ik leg hem alles uit. Hij zegt dat hij me kan helpen maar daarom moet hij me eerst bijten . Ik zeg dat het oké is. Hij probeert me te bijten maar het lukt hem niet. Saar

verhaal

Ik ben bij het school het is schoolfeest. Het thema is: Haloween. Ik heb een zwart kleed aan. Ze zijn in de bolezaal bezig met fuifen ze zien er gek uit. ik kom vrienden tegen. Ze vragen naar iemand of ik hem heb gezien. Maar ik zeg: Sorry ik heb hem echt niet gezien. Maar ik zal helpen zoeken. Ik ga stiekem naar boven waar de hogere klassen zijn. Ik kijk om me heen ik ga verder ik weet zeker dat hij er moet zijn. Dan is het zo ver zoals iedereen kan verwachten. Er ligt een gans bloedspoor. Ik volg het spoor. Het spoor lijd me naar een jongen. Het is hem ik haal snel de andere maar het is al te laat zeggen ze. Toch zoek ik verder naar hulp.

SAAR

een droom verhaaltje

diep in de nacht ben je aan het slapen. Je weet niet wat je doet want je slaapt. Soms kun je de verschrikelijkste dromen krijgen. Maar meestal heb je ook geen dromen. en ook heb je mooie dromen maar ik zal er mee stoppen. Dus diep in de nacht ben je aan het slapen. Als je beweegt weet je het zelf niet als je diep slaapt. Maar in je dromen kun je het wel weten wat je doet want je doet het zelf. Dan wandel je aan het strand en dan zie je met je eigen ogen de zonsondergang. Dat zou fijn zijn. SAAR

lief vriendinnetje deel 2

Hans! Vreemde naam voor een hond, dacht Sanne. Ik zou eerder verwachten dat zo’n hond Torro heet, of panter. Zo iets past veel beter bij hem. Hans! Ze lacht eventjes inwendig. Ze liep naar het poortje en gaf het bot aan het meisje. Dank je’, zei ze. Nu moet ik de andere botten nog vinden. Hij heeft er nog meer verstopt. Zal ik mee helpen? vroeg Sanne. Ik heb niemand om mee te spelen en ik heb niks te doen. Mijn vriendinnen zijn allemaal ergens anders. De mijne ook, zei het meisje en ze keek een kort moment dromerig langs Sanne in de verte. Natuurlijk is Hans er ook, maar die zegt haast nooit iets. Sanne keek naar de hond en lachte. Dat begrijp ik. Zullen wij vriendinnen zijn? Ik heet Sanne. Ik ben Imme, zei het meisje. Ze stak het bot onder haar arm. Kom, dan gaan we gauw de rest zoeken. Sanne was het subtropisch zwembad op slag vergeten. Ze deed de poort open en liep met het meisje mee. Imme droeg een lichtblauwe, gebloemde jurk, waardoor ze er nog engelachtiger leek. Maar waar moeten we zoeken? vroeg Sanne. Ik heb geen idee waar je botten kunt vinden. Het meisje lachte. Haar stem tinkelde als belletjes in de avondlucht. Ik wel, ik ken Hans langer dan vandaag. Ik weet wel op wat plekjes dat hij zijn botten verstopt. Ze bleef staan voor een vuilniscontainer. Hierin bijvoorbeeld. Ze tilde het deksel van de container op. Sanne trok haar neus op. Ze vroeg zich af hoe een hond een bot in een container kon verstoppen. SAAR

lief vriendinnetje

Sanne ga alsjeblieft vanmiddag met je vriendinnetjes spelen zei mama. Zie je niet dat ik bezig ben? Je loopt de hele tijd in de weg. Mama’s gezicht was rood aangelopen. Ze had een doek om haar haar gebonden en was gaan dweilen. Ik heb niemand om mee te spelen zei Sanne. Ze zijn allemaal weg. Kijk nou wat je doet! Riep mama en ze greep vertwijfeld naar haar voorhoofd. Heb ik net die tegels gedweild, maak jij er weer vieze vegen met je schoenen. Naar buiten. Sanne zuchte en liep naar de achterdeur. Als mama in haar schoonmaakstemming was, viel er niet met haar te praten. Ze sloeg de keukendeur achter zich dicht en liep de tuin in. Met wie moest ze nu gaan spelen? Al haar vriendjes en vriendinnetjes waren op vakantie. Tegenwoordig gingen veel gezinnen ook in de herfstvakantie weg. Naar een bungalowpark, of even in Spanje, waar het rond deze tijd altijd warm was. Sanne niet. Papa werkte in een schoenenmagazijn en hij kon niet zo maar vrij nemen. Bovendien vond hij een weekje in een bungalowpark veel te duur. Sanne zuchte nog eens. Ze was jaloers op Desiré en Annet, die nu lekker lagen te poedelen in hun subtropisch zwembad. Het was niet eerlijk verdeeld in het leven. Ze keek een poosje dromerig naar de lucht en fantaseerde dat ze zelf in een subtropisch zwembad lag. Ze kon het water zelfs voelen, haar neus was nat. Maar het was alleen een regendruppel die op haar neus viel. Gelukkig zette de regenbui niet echt door. Boos schopte Sanne een berg bladeren, die bijeengewaaid was onder de uit gebloeide perenboom. De bladeren stoven op als een ballet van gele, donkerbruine en paarse herfstkleuren. Sannes voet stootte iets hards dat onder de bladerhoop lag. Een wit bot kwam te voorschijn, ongeveeer zo lang als Sannes onderarm. Ze bukte zich en raapte het op. Hoe kwam dat ding in hun tuin terecht? Het bot was wit en zag er schoon uit. Pssst! Sanne draaide zich om. Bij het poortje stond een meisje, dat ze nog nooit gezien had. Ze had krullend, blond haar, waardoor ze er engelachtig uitzag. Naast haar stond een grote, wit zwarte hond. Mag ik dat bot hebben? vroeg het meisje. Sanne keek haar verbaasd aan. Is dat van jou? Het meisje giechelde en schudde haar hoofd. Ze legde haar hand op de kop van de hond die onbeweegelijk naast haar stond. Hij hijgde en zijn tong hing half uit zijn bek. Natuurlijk niet. Het is van Hans. Hij verstopt zijn botten op de gekste plaatsen en dan moet ik ze zoeken. Het is een spelletje. Saar

de birdman

Er was eens een vogel. Hij heette Birdman.
Birdman was aan het vliegen.
Hij vloog van Gent naar Oostende. Dit is ongeveer 100 KM.
Daarom werd hij moe.Hij zocht een lege boom.Hij wou niet gestoord worden. Birdman viel in een diepe slaap. Opeens was Birdman wakker.Hij was aan het dromen en de vogel vloog een raam van een huis binnen.Hij belandde in de koffie van Camiel.Camiel schrok en daarom viel hij van zijn stoel op zijn kleine broertje Benjamin.Zijn papa vroeg wat er gebeurd was.Birdman was al snel weg gevlogen.Camiel en Benjamin vertelden alles aan hun vader
(die hen niet geloofde).De kinderen kregen straf omdat ze logen. Birdman vloog terug naar Gent.Hij voelde zich vrij en was terug thuis.Einde.

Berat